HAIR & FUN: Moja włosowa historia

Witam wszystkich bardzo serdecznie na moim blogu. Dzisiaj postanowiłam opisać historię moich włosków w skrócie. Czyli jak to wyglądało u mnie za młodych latek:). Tylko od razu proszę sie nie śmiać ze zdjęć. Tak wyglądałam za czasów komuny i nic tego nie zmieni:)

Mała Kasia, czyli od narodzin do wieku małego szkraba:)
Nikogo nie zdziwi jak powiem, że urodziłam się w 1989 roku. Jak się jest dzieckiem to raczej nie zwraca się uwagi na swój wygląd. Nie raz przychodziłam do domu w butach pełnych wody, zadrapaniem po wściekłym kocie i lizakiem przyklejonym do włosów:). A wtedy szybkie mycie mojej mamy, i hops do łóżka z butlą, moim nieodłącznym towarzyszem gdy zaczynałam być głodna:)

Ja rosłam a moje włosy razem ze mną. Żyły swoim życiem. Do pielęgnacji był mi potrzebny tylko jakiś szampon dla dzieci i tyle (nawet nie znałam słowa odżywka, nie mówiąc już o olejowaniu włosów bo jedyny olej jaki znałam to ten do smażenia w kuchni:)

W wieku około siedmiu lat miałam już dość długie włosy a to przede wszystkim zasługa mojej mamy, która kategorycznie zabraniała mi ścinać cokolwiek przed komunią. Jedyny plus to taki, że nie miałam już lizaków i wściekłego kota we włosach:)

Pozwolę sobie dodać jeszcze zdjęcie z moich siódmych urodzin. Pielęgnacja mojego upierzenia zmieniła się jedynie w kwestii odżywki, której zaczęłam używać:)

Marzeniem moim, a raczej mojej mamy było wyhodowanie mi włosów do pasa (ujmijmy to tak, że ja śniłam tylko o dorwaniu się do nożyczek albo czegoś ostrego:)

Wybaczcie minę ale nie zawsze byłam fotogeniczna:)

No i w końcu nadszedł dzień komunii. Miałam bardzo ładne loki (próbujcie spać całą noc z plastikowymi wałkami na głowie:). Tak czy inaczej na szczęście nie miałam sińców pod oczami:)